Biten Aşk ve Akabindeki Hüzün

Başlayan her şey bitmeye, gidilen her yol çıkmaz bir sokağa çıkmaya mahkummuş gibi biter her mutluluk. Bitirdiğin bir kitabın arkasından gelen hüzün gibi çöker üzerine, sanki bir daha eline kitap almayacaksın gibi. Biten bir şey yoktur aslında, kötü bitişler de yaşanmaz hiçbir zaman. Biterken hissedilen kötü duyguların karanlık fonu eşliğinde hissedilenler kötü yapar o anı. Arkadan acıklı bir şarkı, yutkunamadığın tükmük boğazına düğümlenmiş, sanki hiç gitmeyecek… Karşında gözlerin parlayarak baktığın yüz canavarlaşmış, sana yaptığı haksızlığın etkisiyle daha da kırışık. Daha önce görmediğin çirkinlikler sanki seni ondan bir an önce soğutmak istercesine gözüne batar acımasızca. Gör ki ne kadar çirkin olduğunu girmesin bir defa daha aklına diye. Gecenin herhangi bir saatinde geliverip de seni uyandırıvercekmiş gibi duran yüz silinip gider, korkular boşa çıkar. Nefes alamayacakmışsın zannedersin ama hayat hiç hız kesmez; yaşayacağın binlerce acı köşeyi dönünce seni bekliyor, sabret ve senin için bilenen acıya kucak aç.